"XII rozdział"

*Violetta*

Moje dzisiejsze marzenie? Wyjść,rozluźnić się i w końcu przytulić się do najważniejszych osób w moim życiu. Wiem,może to banalnie brzmi,ale można powiedzieć,że moje życie składa się z trzech najważniejszych rzeczy. Muzyka,rodzina i przyjaciele. To dzięki nim czuję,że żyje. Dzięki nim mogę więcej osiągnąć.

*dzwoni telefon*

To była Francesca,poprosiła mnie o spotkanie. W sumie to może dobrze,dawno się z nią nie widziałam,moje życie jest a szczególnie w tym czasie przepełnione papierami. Dlaczego? Uroki studiów. Podania o przyjęcie do szkoły,rekrutacja wstępna i uzupełniająca,świadectwa,oczywiście kopia i orginał. Trochę rachunkowości się nauczyłam haha. 

*spotkanie z Fran*

-Violettaa! - usłyszałam jak zawsze radosny głos Fran z oddali

- Fran! - krzyknęłam - ...tak strasznie się stęskniłam!

- Ja też,strasznie dawno się nie widziałyśmy,ale trzeba to naprawić! Zakupy,kino a potem obiad i deser?

- Brzmi cudnie,chodźmy! - powiedziała Violetta

- A jak tam z Tomas'em? Opowiadaj! - spytała Fran

- Wspaniale. Przy nim czuję się cudownie. Powietrze pachnie truskawkami,wiatr czekoladą,a każda chmura jest w kształcie serduszka. - powiedziała Vilu

- ... i ten moment kiedy poznajesz tę jedyną osobę i twoje życie zmienia się na zawsze. - dokończyła za mnie przyjaciółka

- Tak,to piękne,to piękne że mam ciebie tu przy sobie,teraz i mogę Ci powiedzieć wszystko.To właśnie jest przyjaźń. 

- Nasza przyjaźń jest czymś pięknym,czymś czego nie zepsuje nigdy nikt. Uwielbiam Cię kochana! - powiedziała Francesca

- Twoja i moja głupota uzupełniają się haha - zaśmiała się Violetta

- Oj tak,zdecydowanie! 

*Po powrocie Violetty do domu*

*dzwoni telefon*

-To Leon,czego on znowu chce? Odebrać? Nie,nie odbiorę.Ale z drugiej strony,dobra zaryzukuję...

- Leon? Co chcesz? Jeśli znowu masz zamiar mi mówić jak bardzo mnie kochasz nie mając skrupułów to po prostu się rozłącz,nie mam zamiaru kontynuować tej rozmowy! - krzyknęła

- Ale,Violetta,myślałem że zrozumiesz... - odpowiedział Leon

- Posłuchaj ja ci zaufałam,zaufałam mimo tych wszystkich kłamstw i mimo tego,że tak bardzo mnie skrzywdziłeś. Wiesz jak ja się wtedy czułam?

- Wiem - odparł chłopak

- A wiesz? To jak? - spytała

- Yyy...

- No właśnie,cześć Leon, i proszę nie dzwoń już więcej do mnie i uszanuj moją decyzję. - powiedziała Violetta

- Przepraszam Violetta 

-  Twoje przeprosiny niczego nie zmienią Leon,pogódź się z tym,że NAS już nigdy nie będzie - powiedziała zapłakana Violetta

*patrzy na telefon*

- ... 10 nieodebranych połączeń od Tomas'a

*oddzwania*

- Jeszcze w dodatku poczta się włącza...tak bardzo chciałabym go teraz przytulić...

*nagle słychać dzwonek do drzwi,Violetta schodzi aby otworzyć drzwi*

- Przyszedłem bo nie odbierałaś,co się stało?

-Tomas,kochanie jak dobrze,że jesteś... - przytula Tomas'a z zapłakaną twarzą.

- To Leon? On ci coś zrobił?

- Nie,nic nie zrobił,dzwonił do mnie - powiedziała 

- Już spokojnie,chodź do mnie 

*Tomas przytula Violettę*

-Dziękuje,że jesteś zawsze gdy cię potrzebuję,kocham Cię - odparała Violetta

- Byłem,jestem i zawsze będę,ale i tak ja ciebie kocham bardziej - uśmiecha się Tomas

- Umiesz mi poprawić humor tymi swoimi tekstami na podryw - mówi rozbawiona

- Jestem tylko romantyczny skarbie -powiedział zawstydzony